Kliknij tutaj --> 🏐 mieszkanie policyjne po śmierci najemcy

Można próbować udowadniać, żę zameldowanie osoby jest niezbedne ze względu na konieczność sprawowania opieki nad chorą osobą. Jeśli uda się to przeprowadzić to po śmierci najemcy zastosowanie ma art. 691 KC, w myśl którego prawo najmu przechodzi na osoby bliskie zamieszkujące ze zmarłym w chwili śmierci. Lokatorzy mieszkań komunalnych przy ul. Ubocze 24 od pół roku walczą z plagą robaków – karaluchów, prusaków, pluskiew i moli spożywczych. Wszystko zaczęło się po śmierci jednej z lokatorek – starszej pani, która znosiła do swojego mieszkania śmieci. To tam najprawdopodobniej zalęgły się robaki, które szybko Zgodnie z § 2087 BGB, wynajmowane mieszkanie można również uznać za spadek, jeśli mieszkanie może być postrzegane jako istotny składnik majątku po śmierci najemcy. Ponadto po śmierci najemcy spadkobiercy mogą przekazać swój udział w spadku trzeciej osobie, która następnie może przystąpić do najmu. Prawa właściciela mieszkania po śmierci najemcy. — 9 listopada 2015 0 3862. W przypadku istnienia stosunku najmu oraz śmierci najemcy, sytuacja właściciela nieruchomości mieszkalnej wygląda odmiennie od sytuacji właściciela lokalu użytkowego. W drugim przypadku najem staje się składnikiem masy spadkowej i podlega dziedziczeniu. Przejęcie mieszkania komunalnego przez brata głównej najemczyni po jej śmierci Dodano: 24.10.2019 . Moja babcia zmarła. Mieszkała ze swoim bratem w mieszkaniu komunalnym, które odziedziczyła jeszcze po rodzicach. Mieszkanie było na nią. Comparateur De Site De Rencontre Gratuit. Najem jest częstą formą korzystania z nieruchomości. Pozwala na własny kąt bez konieczności obciążania się kredytem hipotecznym zaciąganym na lata. Szczególnie młodzi ludzie, nie chcąc wiązać się długoterminowymi zobowiązaniami rozglądając się za okazją do zawarcia korzystnej umowy najmu. Taki nurt od dawna widoczny jest w krajach zachodniej Europy. Według danych OECD na 2014 r. odsetek Niemców posiadających własne mieszkanie lub dom wyniósł zaledwie 43 %. Większość z nich zamiast właścicielem woli być najemcą. Choć umowy najmu nieruchomości stają się coraz bardziej popularne, to nadal wiążą się z nimi niebezpieczeństwa. W tym artykule skoncentrujmy się na sytuacji, gdy w trakcie trwania umowy najmu umiera osoba, która wynajmuje mieszkanie (wynajmujący). Czy najemca jest zwolniony z obowiązku zapłaty czynszu? Co jeśli nie zgłaszają się do niego następcy prawni? Czy powinien się wyprowadzić?Umowa najmu, jak każda umowa wiąże strony, które ją zawarły. W wypadku śmierci wynajmującego prawa i obowiązki wynikające z umowy przechodzą na jego spadkobierców. Przepis art. 922 § 1 stanowi, że prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do norm kodeksu. Oznacza to, że spadkobiercy wynajmującego niejako wstępują w miejsce wynajmującego i są zobowiązani do respektowania zapisów umowy. Najemcy zazwyczaj z opóźnieniem dowiadują się o śmierci właściciela nieruchomości, zdarza się także, że spadkobiercy zgłaszają się do najemcy dopiero po pewnym czasie. Zgłoszenie się uprawnionych spadkobierców może poprzedzać postępowanie spadkowe. W wypadkach szczególnie skomplikowanych np. gdy zmarły pozostawił kilka testamentów, lub kolejni uprawnieni odrzucają spadek takie postępowanie może potrwać nawet kilkanaście miesięcy. Nie oznacza, to jednak że wraz ze śmiercią właściciela najemca zostaje zwolniony z obowiązku zapłaty czynszu. Powinien go nadal płacić w formie i w sposób wskazany w umowie. Najczęściej zapłata czynszu dokonywana jest na rachunek bankowy właściciela. Środki na nim zgromadzone podlegają dziedziczeniu. Nie zachodzi więc niebezpieczeństwo, że spadkobiercy nie otrzymają należnego im czynszu. Jeżeli najemca nie spełni obowiązku wynikającego z umowy musi liczyć się z z roszczeniem zapłaty długu, a także konsekwencjami przewidzianymi dla takiej sytuacji w samej umowie. Najczęstsze postanowienia umowne dotyczące powyższej sytuacji przewiduję, że w wynajmujący jest uprawniony do jej natychmiastowego rozwiązania bez zachowania okresu wypowiedzenia. Po zgłoszeniu się do najemcy następców prawnych wynajmującego warto potwierdzić, czy są oni rzeczywiście spadkobiercami i czy do spadku nie są uprawnione inne osoby. W tym celu najemca powinien zażądać okazania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia. Po ustaleniu spadkobierców warto także zastanowić się nad aneksem do umowy najmu, w którym zawarta będzie informacja o zmianie wynajmującego. Artur Jankowski/Polska pressPrawnik Wojciech Stypułkowski odpowiada na pytanie: Czy śmierć najemcy lokalu mieszkalnego oznacza, że rodzina musi opuścić mieszkanie?Osoby zamieszkujące w lokalach mieszkalnych (spółdzielczych, komunalnych lub stanowiących własność osób fizycznych bądź różnych spółek), na podstawie umów najmu zawartych na czas nieokreślony, często zadają sobie pytanie, co stanie się z lokalem po śmierci głównego najemcy ? Czy po śmierci najemcy pozostali domownicy będą nadal mieli prawo w lokalu zamieszkiwać ? Czy umowę najmu można przepisać na inną osobę ?Prawo najmu lokalu (tj. umowa najmu) nie podlega dziedziczeniu, a więc nie wchodzi do spadku i nie przypada najmu lokalu nie można również podarować innej osobie, co oznacza, że najemca nie może przepisać umowy na inną osobę. Prawo najmu uprawnia bowiem najemcę do korzystania z lokalu, ale nie powoduje, że staje się on jego właścicielem. Wyjątkiem będzie sytuacja, gdy najemca lokalu porozumie się w tej kwestii z osobą wynajmującą lokal (np. właścicielem lokalu), który wyrazi zgodę na zmianę jednak osoby najbliższe zmarłego najemcy, które stale z nim zamieszkiwały do chwili śmierci, nie zostały pozbawione podstawowego dobra, jakim jest prawo do mieszkania, do polskiego prawa wprowadzono instytucję wstąpienia w stosunek najmu na skutek śmierci najemcy. Następuje to z mocy samego prawa (tj. bez konieczności zawierania dodatkowej umowy najmu). W razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego, w stosunek najmu z mocy prawa wstępują: 1. małżonek niebędący współnajemcą lokalu (małżeństwo trwa do śmierci lub orzeczenia rozwodu); 2. dzieci najemcy i jego współmałżonka (dzieci wspólne lub jednego z nich); 3. inne osoby, wobec których najemca był zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych (np. osoby na rzecz których orzeczono alimenty wyrokiem sądu); 4. Osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą (np. konkubinat). Zgodnie z orzecznictwem sądowym oraz Trybunału Konstytucyjnego, do osób pozostających we wspólnym pożyciu można zaliczyć także osoby tej samej płci, jeżeli tworzyły związek, którego charakter odpowiadał wspólnemu pożyciu. Zgodnie z orzecznictwem sądowym prawa takiego nie będzie miał natomiast wnuk (chyba, że dziadkowie będą płacić na jego rzecz alimenty).Aby jednak wskazane powyżej osoby mogły wstąpić w stosunek najmu z mocy prawa, konieczne jest by stale zamieszkiwały z najemcą w lokalu do chwili jego śmierci. Przy czym chodzi tu o stałe i ciągłe zamieszkiwanie w lokalu, a nie o posiadanie meldunku. Samo zameldowanie, bez zamieszkiwania, nie daje prawa do wstąpienia w stosunek powyższych nie stosuje się w razie śmierci jednego ze współnajemców (umowa trwa wówczas z pozostałymi współnajemcami). Pamiętać też należy również, że szereg gmin w Polsce, w zakresie lokali komunalnych, podejmuje uchwały, w których daje prawo wstąpienia w stosunek najmu szerszemu kręgowi osób niż przepisy powszechnie obowiązujące. Wojciech Stypułkowski jest radcą prawnym z kancelarii Lex Projects, Z papieskiej laski trysnęła woda. Sprzedają ją po 50 złMost Piastowski był przed wojną dumą mieszkańców OświęcimiaNajtańsze domy do kupienia w Małopolsce zachodniejNajpiękniejsze strażaczki z Małopolski Zachodniej [ZDJĘCIA]Chrzanów. Kasztelania zostanie otwarta na wiosnę [ZDJĘCIA]XIII Powiatowy Dzień Seniora. Tłumy w chrzanowskiej hali ofertyMateriały promocyjne partnera Wstąpienie w stosunek najmu po zmarłym najemcy Wstąpienie w stosunek najmu regulowane jest w całości przez art. 691 Kodeksu cywilnego (dalej: Zgodnie z tym artykułem w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Osoby wymienione w art. 691 § 1 wstępują w stosunek najmu po zmarłym najemcy, jeżeli stale zamieszkiwały z nim w tym lokalu do chwili jego śmierci (art. 691 § 2 Aby zatem ww. osoby wstąpiły w stosunek najmu po zmarłym najemcy, konieczne jest, aby do chwili jego śmierci stale zamieszkiwały z nim w lokalu. Nie wystarcza sam pobyt, nawet dłuższy, związany np. z opieką w czasie choroby najemcy. Celem regulacji jest zapewnienie prawa do zamieszkiwania w lokalu osobom, które mieszkały z najemcą i wskutek jego śmierci utraciłyby uprawnienia do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Wstąpienie w stosunek najmu zapobiega takim sytuacjom, określając pewien krąg osób, na które przechodzą prawa i obowiązki zmarłego najemcy w takim kształcie, w jakim istniały za jego życia. Te oznaczone w ustawie osoby stają się automatycznie (z mocy prawa) najemcami lokalu. Oznacza to, że z chwilą śmierci najemcy niektóre osoby stale mieszkające z najemcą nabywają własne prawo najmu lokalu bez dokonywania żadnych czynności dodatkowych i zgodnie z prawem mogą w nim mieszkać dalej, będąc zobowiązane do zapłaty czynszu w takiej wysokości, w jakiej obciążał zmarłego najemcę. Jak potwierdzić fakt wstąpienia danej osoby w prawa zmarłego najemcy? Pragnę podkreślić, że wstąpienie w stosunek najmu następuje z mocy prawa, niezależnie od woli wynajmującego (w tym wypadku jest to gmina), jak i najemcy. Jeśli więc jedna ze stron chce rozwiązać stosunek najmu, wówczas musi go wypowiedzieć. Ponieważ wstąpienie w stosunek najmu odbywa się automatycznie, bez udziału i woli zainteresowanych, osoba, która wstąpiła w miejsce zmarłego najemcy, często nie ma żadnych dokumentów wskazujących na to, że to właśnie ona jest uprawniona do korzystania z mieszkania na zasadach najmu. W tym celu osoba taka może wystąpić do wynajmującego z prośbą o sporządzenie pisemnego oświadczenia, w którym wynajmujący potwierdzi fakt wstąpienia danej osoby w prawa zmarłego najemcy. Nie ma natomiast jednolitych zasad postępowania, gdy lokal należy do gminy. Najczęściej wystarczy złożyć podanie o wydanie zaświadczenia o wstąpieniu osoby wnoszącej podanie w stosunek najmu. Żądanie ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego Osoba składająca takie podanie powinna liczyć się z tym, że urząd może przeprowadzić postępowanie mające na celu ustalenie, czy ma ona uprawnienia do mieszkania, o które się ubiega (np. czy faktycznie zamieszkiwała z najemcą do chwili jego śmierci). Żądanie ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego nie ulega przedawnieniu, co oznacza, że w każdej chwili można wystąpić o przyznanie tytułu prawnego do mieszkania po śmierci głównego najemcy. Problem może pojawić się, gdy właściciel kwestionuje (podaje w wątpliwość) uprawnienia osoby, która wstąpiła w stosunek najmu po zmarłym najemcy, i odmawia sporządzenia pisemnego oświadczenia, albo gdy właścicielem jest gmina, która odmawia wydania zaświadczenia w postępowaniu administracyjnym. Wówczas nie da się uniknąć drogi sądowej. W celu uzyskania urzędowego potwierdzenia swego prawa należy złożyć do sądu pozew o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu przeciwko właścicielowi mieszkania (na podstawie art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego). Istotna w niniejszej sprawie jest uchwała Sądu Najwyższego z r. (III CZP 52/78), w której uznaje się, iż w razie śmierci dotychczasowego najemcy mieszkania osoba, która jest bliska najemcy, może żądać ustalenia na podstawie przesłanek dotyczących art. 691 iż wstąpiła w stosunek najmu niezależnie od tego, czy stosunek najmu powstał na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale czy na podstawie umowy najmu. Takie wstąpienie w stosunek najmu ma miejsce z mocy samego prawa, a co za tym idzie, niepotrzebne jest tutaj zawarcie umowy z wynajmującym. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że z mocy prawa Pan i brat wstąpiliście w stosunek najmu konkretnego lokalu komunalnego, gmina więc powinna respektować Panów prawo do tego lokalu. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . W razie śmierci najemcy osoby bliskie najemcy, które stale z nim mieszkały, aż do chwili jego śmierci wstępują w stosunek najmu. W przypadku braku osób bliskich – stosunek najmu lokalu mieszkalnego wygasa. Kto z bliskich osób może wstąpić w stosunek najmu? 1. Komentowany przepis art. 31 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2010 r. ( Nr 71, stanowi kontynuację regulacji przewidzianej w przepisie art. 63a uchylonej NajLokU. Treść art. 31 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2010 r. ( Nr 71, odsyła do osób, które do chwili śmierci najemcy lokalu sprawowały nad nim opiekę na podstawie umowy zawartej z najemcą przed r., spełniającej wymagania określone w art. 9 ust. 2 z r. – Prawo lokalowe – gdzie należy stosować przepis Kodeksu cywilnego w brzmieniu obowiązującym przed Przepis art. 63a uchylonej NajLokU, do tych osób, nakazywał stosować art. 8 ust. 1 NajLokU – przepis ten stanowił, że w razie śmierci najemcy jego:- zstępni, wstępni, pełnoletnie rodzeństwo,- osoby przysposabiające albo przysposobione oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu małżeńskim z najemcą, mieszkający z nim stale do chwili jego śmierci, wstępowały w stosunek najmu lokalu oraz nabywały jego uprawnienia i obowiązki związane z tym lokalem, chyba że się tego prawa zrzekną wobec również: W jakich sytuacjach można wstąpić w stosunek najmu?Nie dotyczyło to osób, które w chwili śmierci najemcy miały tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego. Czy osoba, która stale mieszkała z najemcą lokalu należącego do gminy może wstąpić w stosunek najmu?Osoba, która mieszkając stale z najemcą lokalu należącego do gminy, była stroną mowy o opiekę, zawartej na podstawie art. 9 ust. 2 Prawa lokalowego z 1974 r., a która nie ma tytułu prawnego do zajmowania innego mieszkania, wstępuje w stosunek najmu z chwilą śmierci najemcy także pod rządem NajLokU. Czy osoby mają prawo wypowiedzieć najem, jeżeli wstąpiły w stosunek najmu?Przepis art. 691 Kodeksu cywilnego w pierwotnym brzmieniu (przed utratą mocy z dniem na podstawie art. 47 pkt 3 NajLokU) stanowił, iż w razie śmierci najemcy mieszkania osoby bliskie najemcy, które stale z nim mieszkały, aż do chwili jego śmierci wstępują w stosunek najmu. Jednak osoby te mogą wypowiedzieć najem z zachowaniem ustawowych terminów również serwis: NieruchomościW razie wypowiedzenia najmu przez niektóre z nich najem kończy się względem tym, które wypowiedzenia dokonały. W przypadku braku osób bliskich stosunek najmu lokalu mieszkalnego prawna: - ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2010 r. ( Nr 71, Kodeks cywilny Mam pytanie dotyczące uregulowania własności mieszkania. Moja siostra została wdową 12 lat temu, mieszkanie, w którym mieszka, było własnością jej męża. Rodzice męża żyją do tej pory i sprawa własności nie jest uregulowana. W jaki sposób siostra może nabyć całkowite prawa do własności jej mieszkania? Zaznaczam, że teściowe są chętni, aby jej w każdej chwili przekazać ich udziały w mieszkaniu. Jaka będzie najprostsza i najmniej kosztowana forma takiego przekazania? Darowizna, testament? Proszę o poradę! Dziedziczenie ustawowe Przedstawiony przez Panią opis sytuacji skłania do wątpliwości; prawdopodobnie uda się je rozwiać. Skoro Pani nie wspomniała o testamencie spadkodawcy (to jest Pani szwagra), to zakładam, że ma miejsce po nim dziedziczenie ustawowe – art. 931 i następne Kodeksu cywilnego ( wiąże się to z (zawartą w art. 926 regułą pierwszeństwa dziedziczenia testamentowego (art. 941 i następne przed dziedziczeniem ustawowym (art. 931 i następne Założenie dziedziczenia ustawowego jest hipotezą (związaną z powyższym opisem sytuacji). Wprawdzie ulegały zmianom (zwłaszcza w ostatnich kilkunastu latach) przepisy „prawa spadkowego” – zawarte w (art. 922 i następne) oraz w art. 627 i następnych Kodeksu postępowania cywilnego ( – ale podstawowe reguły utrzymano w mocy. Przedstawię możliwe warianty – Pani zaś, zapewne wraz ze swą siostrą, wybierze wariant właściwy. Każdy z tych wariantów wiąże się z sytuacją rodzinną spadkodawcy; każdy z tych wariantów jest bardzo ważny dla tego, komu przysługuje tytuł prawny do odnośnego mieszkania. Pani napisała o własności (to jest tytule prawnym ustawowo określonym w art. 140 ale wiele osób określenia „własność” używa także w odniesieniu do innych tytułów prawnych – szczególnie do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu; takie „prawo spółdzielcze” (wspomniane w art. 244 i dokładniej uregulowane w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych) także podlega dziedziczeniu (co zaznaczam z uwagi na kontekst spadkowy). Poprawne wskazywanie tytułu prawnego przydaje się (zwłaszcza w sytuacjach oficjalnych); poza tym: przydaje się założenie księgi wieczystej dla spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Zobacz również: Czy po śmierci męża mieszkanie przechodzi na żonę? Udziały w spadku owdowiałego małżonka i rodziców spadkobiercy W opisie sytuacji nie ma żadnej wzmianki o zstępnych (np. dzieciach) spadkodawcy. Zaakcentowanie przez Panią rodziców spadkodawcy może skłaniać do wniosku, że małżonkowie (to jest Pani siostra i jej mąż) nie mieli wspólnych zstępnych (dzieci), ale prawidłowa analiza sytuacji przemawia za wskazaniem na art. 931 według którego zstępni (nawet jeden zstępny) może dziedziczyć samodzielnie; jeżeli spadkodawca (jakikolwiek) pozostawia przynajmniej jednego swego zstępnego, to wykluczone jest dziedziczenie z ustawy przez rodziców spadkodawcy. Jeżeli Pani szwagier pozostawił przynajmniej swego jednego zstępnego, to – z uwagi na art. 931 – z ustawy po nim dziedziczą wyłącznie: wdowa oraz dzieci (lub inni zstępni) spadkodawcy; owdowiałemu małżonkowi przysługuje przynajmniej ¼ spadku (art. 931 Jeśli zaś szwagier nie pozostawił po sobie żadnego zstępnego, to z ustawy dziedziczą po nim: wdowa (co do ½) oraz rodzice spadkodawcy (łącznie co do ½); aktualnie dziedziczenie z ustawy przez owdowiałego małżonka wraz z krewnymi spadkodawcy uregulowano w art. 932 oraz w art. 933 Biorąc to pod uwagę, pod znakiem zapytania jest to, czy rodzice spadkodawcy należą do grona jego spadkobierców ustawowych. Z uwagi na przepisy o dziedziczeniu ustawowym (art. 931 i następne – niewątpliwe jest to, że Pani siostra (jako wdowa po spadkodawcy) – należy do grona jego spadkobierców ustawowych; o ile ma miejsce dziedziczenie ustawowe. Skoro tytuł prawny (zapewne własność) do odnośnego mieszkania przysługiwała spadkodawcy, to udziały (art. 204 w tymże tytule prawnym przysługują (między innymi) Pani siostrze. W przypadku dziedziczenia przez nią wraz z rodzicami spadkodawcy Pani siostrze prawdopodobnie przysługuje ½ udziałów w tytule prawnym do przedmiotowego mieszkania; napisałem „prawdopodobnie”, bo chodzi o udziały całym spadku, ale praktyka (zwłaszcza po upływie długiego czasu od śmierci spadkodawcy) często prowadzi do tego, że odpowiednikami udziałów w spadku są udziały w tytułach prawnych do mających dużą wartość składników spadku (np. nieruchomości gruntowych lub lokali). Jeżeli zaś Pani siostra dziedziczy wraz ze zstępnymi spadkodawcy, to przysługuje jej (z uwagi na art. 931 przynajmniej ¼ udziałów w spadku (co wstępnie pozwala przyjąć także przynajmniej ¼ udziałów w tytule prawnym do tegoż mieszkania); w takiej sytuacji bezprzedmiotowe byłoby rozważanie „działu majątkowego” (np. działu spadku albo zniesienia współwłasności) z udziałem rodziców spadkodawcy (jako osób, którym także przysługują udziały w tytule prawnym do lokalu). Oficjalne stwierdzenie nabycia spadku po spadkodawcy określi krąg spadkobierców oraz udziały w spadku poszczególnych spadkobierców. Zobacz również: Wykreślenie osoby zmarłej z księgi wieczystej Podatek od spadków Z uwagi na wskazany przez Panią czas otwarcia spadku – to jest czas śmierci Pani szwagra (art. 924 – spadkobiercy powinni liczyć się z obowiązkiem zapłacenia podatku od spadków. Popularne zwolnienie podatkowe od tego podatku (na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn) uchwalono w drugiej połowie października 2006 r., a weszło ono w życie dopiero z początkiem roku 2007. Niemniej jednak trzeba pamiętać o tym zwolnieniu podatkowym w związku z ewentualnością darowizn(y) – np. między teściami a synową (to jest Pani siostrą); z tegoż zwolnienia podatkowego korzysta się, o ile terminowo złożono deklarację podatkową – w zakresie terminów składania deklaracji podatkowych szczególnej uwadze polecam: art. 4a oraz art. 17 a ustawy o podatku od spadków i darowizn (przydać się może poznanie także innych jej przepisów, np. artykułów: od 14 do 16). Zwłaszcza z uwagi na ww. zwolnienie podatkowe w grę mogłaby wchodzić darowizna udziałów w tytule prawnym do mieszkania, np. darowanie udziałów przez teściów na rzecz synowej (takie grono osób zaliczono do pierwszej grupy podatkowej, co jest bardzo ważne w związku z rzeczonym zwolnieniem podatkowym). Jednakże umowa darowizny (art. 888 i następne może wiązać się z problemami. Mam na uwadze szczególnie ewentualne późniejsze roszczenia o zachowek (art. 991 i następne – darowizny powinny być uwzględniane przy obliczaniu „substratu zachowku”. Mniejszym problemem (z uwagi na opis sytuacji) wydają się jakieś spory lub żądania między teściami a synową, ale (choćby na wszelki wpadek) trzeba wspomnieć o: obowiązku wsparcia ze strony obdarowanego wobec darczyńcy (art. 897 oraz o przepisach dotyczących możności odwołania darowizny (art. 898 i następne Rozliczenie nakładów w postępowaniu o zniesienie współwłasności Prawdopodobnie Pani siostra zainwestowała w mieszkanie, które (w czasie jej małżeństwa ze spadkodawcą) należało do majątku osobistego (odrębnego) Pani szwagra. Proponuję wziąć pod uwagę rozliczenie roszczeń z tego tytułu; w przypadku roszczeń między współwłaścicielami (np. wskutek dziedziczenia) w postępowaniu o zniesienie współwłasności (art. 617 i następne należy uwzględnić roszczenia związane z posiadaniem rzeczy wspólnej (art. 618 – w rozumieniu przepisów o współwłasności (art. 195 i następne chodzi najczęściej o nakłady na rzecz wspólną i pożytki z rzeczy wspólnej (art. 207 oraz o korzystanie z rzeczy wspólnej (art. 206 W czasie trwania małżeństwa Pani siostry ze spadkodawcą mogło dojść do inwestowania w jego mieszkanie (np. do jego remontowania) ze środków zaliczanych do „wspólności majątkowej małżeńskiej” – roszczenia z tego tytułu przewidziano w art. 45 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ( Być może także Pani siostra zainwestowała coś w to mieszkanie ze swego majątku osobistego (odrębnego) – także takie roszczenia mogłyby zostać rozliczone (np. art. 224 i następne O zasadności rozważenia rozliczenia różnych roszczeń – zwłaszcza takich, które Pani siostra może mieć w związku z tymże mieszkaniem – wspominam z uwagi na cel, w postaci zmniejszenia wartości ewentualnej darowizny (którą Pani siostra miałaby przyjąć od swych teściów). Im mniejsza wartość ewentualnej darowizny, tym mniejsze ryzyko ewentualnych późniejszych roszczeń z tytułu zachowku, bo rozliczenie roszczeń oznaczałoby czynności prawne odpłatne, zaś roszczenia o zachowek często wiążą się z darowiznami (jako czynnościami prawnymi nieodpłatnymi). Do stwierdzenia nabycia spadku po spadkodawcy może dojść zarówno na drodze sądowej (przed sądem rejonowym), jak i przed notariuszem (sporządzającym protokół dziedziczenia oraz akt poświadczenia dziedziczenia). Przed stwierdzeniem nabycia spadku bardzo ważne jest przedłożenie dokumentów – szczególnie: odpisu aktu zgonu spadkodawcy, odpisu aktu małżeństwa (jeżeli spadkodawca pozostawił owdowiałego małżonka), odpisów aktów urodzenia spadkobierców. Ludzie często przedstawiają także inne dokumenty (np. odpisy aktów małżeństwa spadkobierców) – ale warto unikać zbędnych wydatków (np. na pozyskanie odpisów aktów stanu cywilnego). Przydać się może zapytanie w sądzie lub w kancelarii notarialnej o wykaz dokumentów, które należy przedłożyć. Zobacz również: Przeniesienie własności po śmierci Dział spadku na drodze sądowej lub w formie aktu notarialnego Dział spadku oraz prawdopodobne zniesienie współwłasności (art. 210 i następne może zostać dokonane zarówno na drodze sądowej, jak i w formie aktu notarialnego. Szybsze będzie załatwienie sprawy w formie aktu notarialnego, ale proszę liczyć się z dość wysoką taksą notarialną – związaną z wartością spadku oraz (zapewne potrzebną) dopłatą (do podstawowej wersji usługi notarialnej) w przypadku opracowania przez notariusza odpowiednio szczegółowej umowy (np. uwzględniającej roszczenia Pani siostry związane z odnośnym mieszkaniem). Jeżeli nie ma tak zwanej presji czasu, to po dokonaniu odpowiednio precyzyjnych obliczeń spadkobiercy mogliby sporządzić i podpisać wniosek o dział spadku, zawierający zgodny projekt podziału (podpisany przez wszystkich spadkobierców) – zgodny projekt podziału skutkuje znacząco niższą opłatą sądową. Zgodny projekt podziału powinien zawierać rozliczenie roszczeń, w tym roszczeń przewidzianych w art. 618 Nowy stan prawny mógłby zostać ujawniony (np. w księdze wieczystej) na podstawie stwierdzenia nabycia spadku, ale także (jako docelowy stan prawny) po dokonaniu działu spadku. W powyższej odpowiedzi skoncentrowałem się na czynnościach prawnych między żyjącymi. Testament wolno zmienić nawet tuż przed śmiercią, więc „liczenie na testament” mogłoby skutkować „przeliczeniem się” (używając kolokwialnego określenia), a przecież mieszkanie – szczególnie osobiście używane – ma bardzo duże znaczenie dla człowieka. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼

mieszkanie policyjne po śmierci najemcy